نقص بحرانی هسته لینوکس به هوش مصنوعی Anthropic اجازه داد یک اکسپلویت ریموت روت بنویسد — اوبونتو و RHEL هنوز آن را رفع نکرده‌اند

یک نقص در کد دست‌دهی (handshake) TCP هسته لینوکس، با شناسه CVE-2026-98432، تا تاریخ ۲۹ اکتبر روی اوبونتو و Red Hat Enterprise Linux همچنان وصله نشده، در حالی که وصله‌ای از پنجم اکتبر در بالادست موجود بوده و چند توزیع رقیب هفته‌ها پیش این حفره را بسته‌اند؛ موضوعی که ابتدا توسط The Hacker News گزارش شد. تیم CVE خود هسته لینوکس این باگ را ۹.۸ از ۱۰ در مقیاس شدت CVSS رتبه‌بندی کرده، گرچه فروشندگان جداگانه از جمله Red Hat، آمازون، اوراکل و SUSE آن را پایین‌تر، بین ۵.۹ و ۸.۱، امتیاز داده‌اند.

این آسیب‌پذیری هم به‌خاطر شدت و هم به‌خاطر قدمتش اهمیت دارد: باگ زیربنایی در لینوکس ۴.۴ معرفی شده، یعنی حدود یک دهه در هسته باقی مانده بود پیش از اینکه کسی آن را پیدا کند. این یک شرط رقابتی در کدی است که اتصالات جدید TCP از نوع IPv4 را راه‌اندازی می‌کند — وقتی یک اتصال کامل می‌شود، هسته گزینه‌های IP ذخیره‌شده با درخواست در حال انتظار را بدون کپی کردن به سوکت جدید می‌سپارد. اگر آن سوکت در حالی که یک پردازنده دیگر هنوز در حال خواندن آن گزینه‌ها برای پاسخ به درخواست اتصال ارسال‌شده مجدد است از بین برود، هسته حافظه‌ای را می‌خواند که قبلاً آزاد کرده است؛ نوعی باگ که use-after-free نامیده می‌شود. اتصالات IPv6 تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند چون هسته گزینه‌ها را کپی می‌کند به‌جای به‌اشتراک‌گذاری یک اشاره‌گر به آن‌ها. برای فعال‌سازی این نقص، یک سرور با شنونده TCP چندمسیره (MPTCP) لازم است؛ ویژگی‌ای که اجازه می‌دهد یک اتصال واحد همزمان از چند مسیر شبکه استفاده کند و یک برنامه باید آن را صریحاً هنگام باز کردن یک سوکت درخواست کند.

شینگ یانگ گه (Xinyang Ge)، پژوهشگر امنیتی Anthropic، به‌خاطر گزارش این باگ در وصلهٔ هسته معرفی شده است، و این شرکت جداگانه در پژوهشی که در ۲۷ اکتبر منتشر شد گفت مدل هوش مصنوعی آن فراتر رفته و یک زنجیرهٔ اکسپلویت کارآمد نوشته که از این نقص استفاده می‌کند تا به یک مهاجم ریموت بدون هیچ گواهی‌نامه‌ای اجازه دهد دستورات را به‌عنوان روت روی یک سرور آسیب‌پذیر اجرا کند. این جزئیات یک باگ انتزاعی در ایمنی حافظه را به یک مسیر اثبات‌شده برای تصاحب کامل از راه دور تبدیل می‌کند، و CVE-2026-98432 را به فهرست کوچک اما رو به رشدی از آسیب‌پذیری‌ها اضافه می‌کند که در آن‌ها یک مدل هوش مصنوعی — نه یک پژوهشگر انسانی — کد حمله کارآمد تولید کرده است.

شکاف وصله‌گذاری مشکل عملیاتی فوری‌تری است. دبیان، اوراکل لینوکس، SUSE و آمازون لینوکس همگی بسته‌های هسته وصله‌شده را منتشر کرده‌اند، و آمازون لینوکس ۲۰۲۳ تا اخیراً ۲۴ و ۲۹ اکتبر وصله شده است. اوبونتو نسخه‌های ۲۲.۰۴، ۲۴.۰۴، ۲۶.۰۴ و ۲۶.۱۰ خود را — همراه با نسخه‌های هسته ابری، FIPS و بلادرنگ آن — به‌عنوان «در حال انجام» بدون انتشار بستهٔ وصله‌شده فهرست کرده، و همچنان نسخه‌های قدیمی‌تر ۱۶.۰۴، ۱۸.۰۴ و ۲۰.۰۴ خود را آسیب‌پذیر رتبه‌بندی می‌کند بدون هیچ بازهٔ زمانی مشخصی برای وصله. Red Hat Enterprise Linux نسخه‌های ۸، ۹ و ۱۰، همراه با OpenShift 4، وصله را «معوق به به‌روزرسانی آینده» فهرست کرده‌اند بدون تاریخ انتشار. نه Canonical و نه Red Hat زمان انتشار وصله را منتشر نکرده‌اند، و این سازمان‌هایی را که خدمات مجهز به MPTCP روی هر یک از این دو توزیع اجرا می‌کنند در معرض یک اکسپلویت ریشه بدون گواهی‌نامه قرار می‌دهد که از قبل مشخص شده کار می‌کند.