آخرین مقالات دربارهٔ هوش مصنوعی، فناوری و توسعهٔ نرم‌افزار.
گلوگاه توسعه‌ی AI دیگه تراشه نیست — مجوزها، برق و اعتبار مالی هستن. شرکت‌هایی که با بدهی و بدون قرارداد قبلی زیرساخت می‌سازن، بیشترین ریسک رو دارن.
غول‌های فناوری (hyperscaler) اکنون ۱.۶۵ تریلیون دلار بدهی زیرساخت هوش مصنوعی خارج از ترازنامه دارند — بیشتر از مجموع بدهی‌های اعلام‌شده‌شان. رتبه اعتباری Oracle نشان می‌دهد وقتی این شرط‌بندی نتیجه معکوس بدهد چه اتفاقی می‌افتد.
دولت‌های سراسر جهان میلیاردها دلار در مدل‌های ملی هوش مصنوعی سرمایه‌گذاری می‌کنند؛ نه از سر ملی‌گرایی، بلکه چون وابستگی به hyperscalerهای آمریکایی برای زیرساخت هوش مصنوعی به یک ریسک استراتژیک جدی تبدیل شده است.
اولویت ابر جای خود را به اولویت لبه می‌دهد. یک کارخانه که روزانه ۲ ترابایت داده تولید می‌کند، ربات‌های جراحی با نیاز به پاسخ زیر ۱۰ میلی‌ثانیه، وسایل نقلیه خودران که نمی‌توانند منتظر رفت و برگشت به ابر بمانند — چرا محاسبات در سال ۲۰۲۶ به دنیای فیزیکی بازمی‌گردد.
بار کاری هوش مصنوعی اکنون در مقیاسی برق مصرف می‌کند که شبکه‌های برق را در سه قاره تحت فشار قرار داده، باعث ایجاد مشارکت با شرکت‌های برق شده و احیای انرژی هسته‌ای را تسریع کرده است که از دهه ۱۹۷۰ بی‌سابقه بوده است.
eBPF به مهندسان اجازه می‌دهد برنامه‌های تأییدشده و JIT-compiled را مستقیماً درون کرنل Linux اجرا کنند — بدون نیاز به تغییر کد منبع کرنل یا بارگذاری ماژول — و این فناوری به‌آرامی زیرساخت شبکه، امنیت و observability شرکت‌هایی مانند Meta، Cloudflare، Google و Netflix را تغذیه می‌کند. اینجاست که توضیح می‌دهیم چه می‌کند، چطور کار می‌کند و چرا در سال ۲۰۲۶ اهمیت دارد.
اشتهای برق هوش مصنوعی از آنچه باد و خورشید به طور قابل اعتماد در مقیاس بزرگ می‌توانند تأمین کنند فراتر رفته است. پاسخ صنعت فناوری یک پاسخ غیرمنتظره است: انرژی هسته‌ای.
دو سال پس از سرمایه‌گذاری ۵۲.۷ میلیارد دلاری آمریکا برای استقلال نیمه‌هادی، TSMC در آریزونا چیپ‌های 4 نانومتری تولید می‌کند.
رشد هوش مصنوعی تقاضای بی‌سابقه‌ای برای برق ایجاد کرده است که شبکه‌های برق را تحت فشار قرار می‌دهد، نیروگاه‌های هسته‌ای را احیا می‌کند و بازارهای انرژی را به گونه‌ای تغییر می‌دهد که از هر مدل هوش مصنوعی خاصی فراتر خواهد رفت. ارقام خارق‌العاده هستند و واکنش صنعت، تنش‌های عمیق بین سرعت و پایداری را آشکار می‌کند.
مایکروسافت، گوگل و آمازون همگی در ۱۸ ماه گذشته قراردادهای برق هسته‌ای امضا کرده‌اند. توسعه زیرساخت محاسباتی هوش مصنوعی برق را سریع‌تر از آن که منابع تجدیدپذیر می‌توانند تأمین کنند مصرف می‌کند و این صنعت به طور فزاینده شرط می‌بندد که راکتورهای مدولار کوچک (SMR) و راه‌اندازی مجدد نیروگاه‌های خاموش سریع‌ترین مسیر برای رسیدن به برق قابل اعتماد و بدون کربن در مقیاس هستند.
WebAssembly در ابتدا به عنوان راهی برای اجرای بازی‌های C++ با سرعتی نزدیک به بومی در Chrome شروع شد. در سال ۲۰۲۶، این فناوری بارهای کاری تولیدی را در شبکه جهانی Cloudflare اجرا می‌کند، به سیستم‌های افزونه در ویرایشگرها و پایگاه‌های داده قدرت می‌بخشد، استنتاج هوش مصنوعی را در رایانش لبه انجام می‌دهد، و در حال استانداردسازی یک رابط سیستم — WASI — است که به یک باینری مشابه اجازه می‌دهد در مرورگر، سرور، یا میکروکنترلر اجرا شود. در ادامه تصویر واقعی این وضعیت را می‌بینیم.
اینترنت جهانی بر روی شبکه‌ای از حدود ۵۵۰ کابل فیبر نوری در کف اقیانوس کار می‌کند که تقریباً تمام ترافیک بین‌المللی داده را حمل می‌کنند. حوادث اخیر در دریای سرخ و دریای بالتیک نشان داده است که چگونه این زیرساخت حیاتی می‌تواند مختل شود — به‌طور تصادفی، توسط لنگر کشتی، یا به‌عمد.