انرژی خورشیدی فضامحور از یک آزمایش فکری به یک نمایش مداری تأمینمالیشده در حال حرکت است
انرژی خورشیدی فضامحور از نظر تئوری از یک مقاله ۱۹۶۸ توسط مهندس هوافضا پیتر گلیزر معتبر بوده است: پنلهای خورشیدی را در مدار قرار دهید، جایی که نور خورشید تقریباً شش برابر ثابتتر از سطح زمین است و تحت تأثیر آبوهوا یا شب قرار نمیگیرد، سپس انرژی جمعآوریشده را از طریق مایکروویو یا لیزر به زمین ارسال کنید. برای پنجاه سال این یک آزمایش فکری باقی ماند، مسدود شده توسط یک عدد — هزینه پرتاب بهازای هر کیلوگرم. در سال ۲۰۲۶، آن عدد به اندازه کافی کاهش یافته، و سرمایه کافی وارد شده، که این ایده اکنون توسط قراردادهای واقعی و سختافزار واقعی در مدار پشتیبانی میشود، نه فقط مقالات سفید.
واضحترین سیگنال در آوریل ۲۰۲۶ آمد، وقتی Overview Energy یک توافق رزرو ظرفیت با متا برای تا ۱ گیگاوات ظرفیت خورشیدی مداری، هدفگذاریشده برای تحویل انرژی مرکز داده تا سال ۲۰۳۰، منعقد کرد. نمایش مداری خود Overview تا ژانویه ۲۰۲۸ برنامهریزی نشده است، به این معنی که متا برای انرژی از سختافزاری قرارداد میبندد که هنوز وجود ندارد — شرطی که فقط زمانی منطقی است که اقتصاد تقاضای انرژی مرکز داده مبتنی بر هوش مصنوعی به اندازه کافی ناامیدکننده شده باشد که آن را توجیه کند. Overview همچنین دارای قرارداد نیروی هوایی ایالات متحده برای مطالعه کاربردهای پایگاه نظامی است، که یک سیگنال تقاضای دوم و غیرتجاری را به این ترکیب اضافه میکند.
پول از قبل در حال حرکت است
Overview تنها شرکتی نیست که سرمایه جدی جذب میکند. Star Catcher مستقر در فلوریدا یک دور سری A ۶۵ میلیون دلاری در سال ۲۰۲۶ جمعآوری کرد، که مجموع تأمین مالی آن را به ۸۸ میلیون دلار رساند، تا یک صورت فلکی از «گرههای» پرتوافکن انرژی بسازد که برای شارژ مجدد ماهوارههای مشتری از طریق لیزر طراحی شدهاند نه اهداف زمینی — یک موردکاری تجاری محدودتر اما نزدیکتر. در آوریل ۲۰۲۶، Star Catcher یک نمایش کسب و ردیابی دقیق در مدار را تکمیل کرد، با یک آزمایش فضایی بیشتر برنامهریزیشده برای اواخر سال. TerraSpark لوکزامبورگ یک دور پیشبذر ۵ میلیون یورویی را در مارس ۲۰۲۶ برای سختافزار خورشیدی فضامحور ماژولار بست، با یک نمایش زمینی برنامهریزیشده برای تأیید پرتوافکنی انرژی بیسیم در یک فاصله مشخص قبل از هر تلاش مداری. Space Solar مستقر در بریتانیا برای گروه نوآوری دفاعی DIANA ناتو در سال ۲۰۲۶ انتخاب شد — سیگنالی که انرژی تحویلشده از فضا اکنون بهعنوان یک دارایی دفاعی استراتژیک ارزیابی میشود، نه فقط یک شرط انرژی پاک.
برنامههای دولتی زیرساخت باربر هستند
تأمین مالی خصوصی لبههای تجاری را پر میکند، اما کار معماری پرهزینه و پرخطر هنوز عمدتاً توسط دولت تأمین مالی میشود. ابتکار SOLARIS آژانس فضایی اروپا دو مطالعه مفهومی در مقیاس تجاری را سفارش داد و بودجهای در حد صدها میلیون دلار تا سال ۲۰۲۷ برای مبادلات معماری و اعتبارسنجی گیرنده زمینی دارد — مهندسی غیرجذاب که تعیین میکند آیا یک سیستم انرژی پرتوافکنیشده اصلاً میتواند ساخته شود. بریتانیا از معماری CASSIOPeiA از طریق یک شراکت نوآوری بین Space Solar و Thales Alenia Space UK پشتیبانی میکند، با برنامه نوآوری خالص صفر دولت که ۴.۳ میلیون پوند بهطور خاص برای سازههای خرپای سبکوزن و رکتناهای تطبیقی اختصاص میدهد — آنتنهای دریافت زمینی که یک پرتو را به برق قابل استفاده تبدیل میکنند. آژانس فضایی ژاپن JAXA پیشرفتهترین در یک آزمایش واقعی مدار به زمین است: برنامه OHISAMA آن یک ماهواره ۱۸۰ کیلوگرمی را هدف قرار میدهد که تقریباً ۱ کیلووات را از مدار پایین زمین به یک رکتنا در ژاپن منتقل میکند، با هدف اولین نمایش انتقال انرژی مدار به زمین در فاصله معنادار.
«تأمینمالیشده» هنوز به چه معنا نیست
هیچکدام از اینها به این معنا نیست که انرژی خورشیدی مداری در مقیاس گیگاوات قریبالوقوع است. بازار هنوز از نظر مطلق کوچک است — پیشبینیشده در ۷۱۳ میلیون دلار جهانی در سال ۲۰۲۶، در حال رشد به تخمین ۴.۶۱ میلیارد دلار تا سال ۲۰۴۱ با نرخ رشد سالانه مرکب ۱۳.۲۴٪، طبق Mordor Intelligence. این یک منحنی رشد واقعی و قابل سرمایهگذاری است، اما در کنار انرژی خورشیدی زمینی یا هستهای یک خطای گرد کردن است. موردهای تجاری کوتاهمدتی که واقعاً سختافزار عرضه میکنند — پرتوافکنی انرژی ماهوارهبهماهواره Star Catcher — از سختترین مشکل (پرتوافکنی انرژی معنادار از طریق جو به یک رکتنای زمینی) به نفع یک مشکل سادهتر (پرتوافکنی انرژی بین دو شیء که از قبل در خلأ هستند) عبور میکنند. تحویل انرژی زمین به مدار در مقیاس گیگاوات قراردادشده متا، فعلاً، یک وعده ۲۰۳۰ است که توسط سرمایه ۲۰۲۶ پشتیبانی میشود.
برای خوانندگانی که اقتصاد فضا را دنبال میکنند: سیگنالی که ارزش دنبال کردن دارد اعداد تأمینمالی سرتیتر نیست، بلکه این است که آیا برنامه OHISAMA آژانس JAXA با موفقیت آزمایش انتقال مدار پایین زمین به زمین خود را تکمیل میکند. این اولین تأیید دنیای واقعی از فیزیک اصلی در هر فاصله معنادار است، و یک عبور یا شکست تمیز در آنجا کاری بیشتر از هر اعلامیه تأمینمالی بعدی برای تعیین جدولزمانیهای واقعبینانه برای توافق Overview–متا انجام خواهد داد.