این پرامپت هزینهها و رقبای شما را به ۳ مدل قیمتگذاری تبدیل میکند
Why this prompt matters
Underpricing by even 20% compounds silently for years — a SaaS company that launches at $39 instead of a supportable $59 doesn't just lose $20/month per customer, it trains its entire customer base to anchor on the lower number, making a later price increase far harder to justify without churn.
What we use it for
You're two weeks from launching a new SaaS tier and the founding team has been going back and forth on a single price point for days without a structured way to compare the actual tradeoffs between charging based on cost, competitors, or customer value.
Prompt
Act as a senior pricing strategy consultant who has priced products for [INDUSTRY] companies at the seed-to-Series-B stage. Context: My product is [DESCRIBE PRODUCT/SERVICE]. My cost per unit (or per customer, per month) is [YOUR COST FIGURE]. My target gross margin is [TARGET MARGIN %]. My known direct competitors and their prices are [LIST 2-4 COMPETITORS AND THEIR PRICES, OR WRITE "NO DIRECT COMPETITORS"]. My target customer is [DESCRIBE BUYER — e.g. solo freelancer, SMB, enterprise procurement]. My customer acquisition cost is roughly [CAC FIGURE, OR "UNKNOWN"]. Task: Produce three distinct pricing models for this product: 1. Cost-plus pricing — price built up from unit cost plus target margin 2. Competitor-based pricing — price positioned relative to the named competitors, with a stated rationale for pricing above, at, or below them 3. Value-based pricing — price anchored to the quantifiable value/savings the customer receives, independent of cost or competitors For each model, specify: - The recommended price point - The monetization structure (per-seat, usage-based, tiered, or flat fee) and why it fits this model - The single biggest risk of using this model for this product Constraints: - Do not default to competitor-based pricing as the "safe" answer — evaluate all three with equal rigor - If unit economics are missing or unrealistic, flag this explicitly rather than proceeding with a guess - Recommend which of the three models to actually use, with a one-paragraph justification Output Format: Three labeled sections (one per model) with the four bullet points above, followed by a final "Recommendation" section.
Result
1. Cost-Plus Pricing
Recommended price: $34/month. Based on a unit cost of $8/month (hosting + support) and a target 75% gross margin. Monetization structure: flat monthly fee — cost-plus works best with predictable, low-variance usage, which a flat fee reflects most transparently. Biggest risk: this price ignores that two named competitors charge $59-79/month for materially similar functionality, meaning this model likely leaves significant revenue on the table if the market will bear more.
2. Competitor-Based Pricing
Recommended price: $49/month, positioned below Competitor A ($59) and Competitor B ($79) but above the lowest-cost option ($29). Monetization structure: tiered (Starter/Pro/Team) — matches how both named competitors package their offers, making side-by-side comparison easy for buyers already shopping the category. Biggest risk: this price is reactive, not strategic — if a competitor cuts prices or a new entrant undercuts everyone, this model has no independent floor and forces a reactive repricing cycle.
3. Value-Based Pricing
Recommended price: $89/month. Based on the stated value driver — this product saves the target customer (a solo freelancer managing 15-20 active clients) approximately 6 hours/month of manual invoice reconciliation, worth roughly $300-450/month at typical freelance billing rates. Monetization structure: flat fee with an annual discount option — value-based pricing performs best when the price is simple to justify against a single clear ROI calculation, not fragmented into usage tiers that obscure the value story. Biggest risk: this price requires the sales/marketing message to clearly communicate the time-savings calculation; without that framing, $89 will look expensive next to the $49 competitor price with no justification visible.
Recommendation
Use value-based pricing at $89/month, but position it as a mid-tier option alongside a $49 Starter tier that caps the freelancer at 5 active clients. This captures price-sensitive users at the competitor-matched price point while letting the target power-user segment (15-20 clients) self-select into the tier where the real ROI story lives — the 6-hours-saved calculation only becomes compelling once someone actually has enough clients for manual reconciliation to hurt. Pure value-based pricing at a single price point risks pricing out the exact users who'd become power users later; the tiered structure solves that without abandoning the higher-margin value anchor.
بیشتر بنیانگذاران قیمتگذاری یک محصول جدید را با کپیکردن عدد یک رقیب و تنظیم جزئی آن انجام میدهند، سپس ۶ ماه بعد تعجب میکنند که چرا حاشیه سود کار نمیکند یا چرا خریداران سازمانی دائماً درخواست یک رده را دارند که وجود ندارد. قیمتگذاری که اینگونه تصمیمگیری شود، حدس و گمانی است که در قالب یک صفحهگسترده ظاهر شده است. پرامپت زیر همان استدلال ساختاریافتهای را تحمیل میکند که یک مشاور قیمتگذاری واقعاً برای آن هزینه دریافت میکند.
مانند هر پرامپت در IRCNF، این پرامپت از ساختار نقش + زمینه + وظیفه + محدودیتها + قالب خروجی پیروی میکند. چیزی که این یکی را مؤثر میکند این است که از بازگرداندن یک عدد واحد خودداری میکند – بلکه ۳ مدل قیمتگذاری متمایز تولید میکند و شما را وادار میکند تا مبادلات بین آنها را در کنار یکدیگر ببینید.
چرا مدلهای هزینهبهعلاوه، رقیبمحور و ارزشمحور، به طور خاص
این ۳ رویکرد به روشهای مختلف و مکمل شکست میخورند. هزینهبهعلاوه از حاشیه سود محافظت میکند اما نادیده میگیرد که بازار واقعاً چه چیزی را تحمل میکند. قیمتگذاری رقیبمحور شما را در جدولهای مقایسه قابل مشاهده نگه میدارد اما سقف سود شما را به هر چیزی که تنبلترین رقیب دریافت میکند محدود میکند. قیمتگذاری ارزشمحور بیشترین درآمد را جذب میکند اما نیازمند بیشترین اطمینان در موقعیتیابی شما است – و این همان مدلی است که بنیانگذاران حتی زمانی که صحیح است از استفاده آن طفره میروند. تولید هر ۳ مدل یک نگاه صادقانه به اینکه در کدام حالت شکست بیشتر در معرض خطر هستید را تحمیل میکند.
چرا پرامپت ابتدا اقتصاد واحد واقعی شما را طلب میکند
توجه کنید که بخش زمینه اعداد واقعی را میخواهد – هزینه به ازای واحد، حاشیه سود هدف، هزینه جذب مشتری (CAC) – نه توصیفهای مبهم. یک توصیه قیمتگذاری که بر اساس «تقریباً هزینه ما چقدر است» به جای یک عدد واقعی ساخته شده باشد، یک توصیه نیست، یک حدس با مراحل اضافی است. اگر اقتصاد واحد خود را به اندازه کافی برای پر کردن پرامپت نمیشناسید، این یک مشکل فوریتر از خود قیمتگذاری است.
چرا به جای یک عدد، یک مدل درآمدزایی میخواهد
قالب خروجی بهصراحت قیمت را از بستهبندی جدا میکند – بهازای صندلی، مبتنی بر مصرف، ردهبندی شده یا هزینه ثابت. ۲ محصول میتوانند روی قیمت اصلی یکسانی قرار بگیرند و بسته به اینکه کدام یک از آن ۴ ساختار را استفاده میکنند، عملکرد کاملاً متفاوتی داشته باشند. پرامپتی که فقط «۴۹ دلار در ماه» را بدون اشاره به ساختار بازگرداند، نصف سوال را پاسخ داده است.
سازگار کردن آن
اگر در حال قیمتگذاری یک دستهبندی کاملاً جدید بدون رقبای مستقیم هستید، مدل رقیبمحور ضعیف بازخواهد گشت – این یک سیگنال است که در تصمیم نهایی خود به مدل ارزشمحور وزن بیشتری بدهید، نه یک شکست پرامپت. برای محصولات مبتنی بر مصرف، عبارت «به ازای واحد» را در بخش زمینه با واحد اندازهگیری شده واقعی خود (تماسهای API، صندلیها، گیگابایت پردازش شده) جایگزین کنید تا مدل با همان عباراتی استدلال کند که مشتریان شما در صورتحساب خود خواهند دید.