اسکنر ریسک قراردادهای تأمینکننده: شناسایی بندهای پرخطر و دریافت سناریوی مذاکره
Why this prompt matters
Rubber-stamping a contract under deadline pressure is how companies end up locked into auto-renewal clauses that convert to full annual commitments, liability caps that leave them exposed after a vendor's data breach, or unilateral price-increase language that turns a $30,000 contract into a $45,000 one at the next renewal with no negotiation required. Catching these terms before signing takes 15 minutes with a prompt like this one; catching them after signing means a renegotiation, a legal escalation, or living with the bad terms until the next renewal cycle a year later.
What we use it for
Your company's project management SaaS vendor sends a 22-page renewal agreement three business days before the auto-renewal deadline. Legal review normally takes a week, but you need to know today whether anything in the contract needs to be pushed back on before you sign or let the renewal window close.
Prompt
You are a senior commercial contracts attorney with 15 years of experience reviewing SaaS and vendor agreements for mid-market companies. CONTEXT: I'm about to sign a vendor contract and need a risk assessment before I commit. Company: [YOUR COMPANY NAME]. Vendor: [VENDOR NAME]. Contract type: [SAAS SUBSCRIPTION / SERVICES AGREEMENT / SOW / OTHER]. Our leverage: [WE'RE A NEW CUSTOMER / WE'RE RENEWING / WE'RE A LARGE ACCOUNT FOR THEM / WE HAVE COMPETING OFFERS]. Below is the full contract text: [PASTE CONTRACT TEXT HERE] TASK: 1. Read the entire contract and identify every clause that creates risk, cost exposure, or an unfavorable obligation for [YOUR COMPANY NAME]. 2. For each risky clause, classify its severity as HIGH, MEDIUM, or LOW based on financial and legal exposure. 3. For each HIGH and MEDIUM clause, draft a specific redline — the exact replacement or added language — that would make it acceptable. 4. For each redline, write one sentence of negotiation talking points I can say to the vendor's rep to justify the ask. 5. Flag whether each clause is a hard dealbreaker or just worth pushing on. CONSTRAINTS: - Do not flag standard, market-typical clauses as risks just because they exist (e.g., a standard 30-day payment term is not a red flag). - Focus on: auto-renewal terms, liability caps and indemnification, data ownership and deletion rights, unilateral price-increase clauses, termination rights, SLA remedies (or lack thereof), and IP assignment. - If the contract text is incomplete or a section is missing, say so explicitly instead of guessing. - Keep each redline to 2-3 sentences maximum — I need language I can paste into a redlined document, not a legal memo. OUTPUT FORMAT: For each flagged clause: ## [Clause name] — [HIGH/MEDIUM/LOW] **What it says:** [1-sentence summary] **Why it's a problem:** [1-2 sentences] **Suggested redline:** [exact replacement language] **Negotiation talking point:** [1 sentence] **Dealbreaker?** [Yes/No] End with a 3-bullet summary: total clauses flagged, how many are dealbreakers, and your overall recommendation (sign as-is / sign with redlines / walk away).
Result
## Auto-Renewal Term — HIGH
What it says: The agreement automatically renews for a full 12-month term unless either party provides written notice of non-renewal at least 90 days before the current term ends.
Why it's a problem: A 90-day notice window is unusually long for a mid-market SaaS contract (30-60 days is standard), and missing it locks you into another full year at current or increased pricing with no exit option.
Suggested redline: "This Agreement shall automatically renew for successive 12-month terms unless either party provides written notice of non-renewal at least thirty (30) days prior to the end of the then-current term."
Negotiation talking point: "A 30-day notice window is standard across the vendors we're evaluating — we'd like to align this term with market practice."
Dealbreaker? No
## Unilateral Price Increase — HIGH
What it says: Vendor may increase subscription fees by up to 15% annually upon renewal with 30 days' notice, at its sole discretion.
Why it's a problem: There's no cap tied to CPI or a negotiated ceiling, and no right for you to terminate without penalty if you reject the increase — you're locked in even if the new price is unacceptable.
Suggested redline: "Vendor may increase fees upon renewal by no more than the greater of 5% or the annual CPI increase, and Customer may terminate without penalty within 30 days of receiving notice of any increase exceeding this cap."
Negotiation talking point: "We need price predictability for budgeting — capping increases to CPI or 5%, whichever is greater, is standard in our other vendor agreements."
Dealbreaker? No
## Limitation of Liability — MEDIUM
What it says: Vendor's total liability under the agreement is capped at the fees paid in the prior three months, and excludes all indirect and consequential damages including data loss.
Why it's a problem: A three-month cap is thin relative to the potential cost of a data breach or extended outage affecting your operations, and the blanket exclusion of data loss damages is aggressive even for a SaaS agreement.
Suggested redline: "Vendor's liability cap shall be the greater of twelve (12) months of fees paid or $250,000, and shall not apply to breaches of Vendor's data protection or confidentiality obligations."
Negotiation talking point: "Given the volume of customer data this platform will process, we need the liability cap to reflect that exposure, particularly excluding data protection breaches."
Dealbreaker? No, but worth escalating if vendor refuses
Summary: 7 clauses flagged (3 HIGH, 3 MEDIUM, 1 LOW). 0 hard dealbreakers identified. Recommendation: sign with redlines — none of the flagged terms are unusual enough to walk away over, but the auto-renewal window, price-increase cap, and liability cap should all be pushed back on before signing, particularly given this is a multi-year commitment.
بیشتر پرامپتهای «بررسی این قرارداد» به یک شکل شکست میخورند: خلاصهای ساده از محتوای قرارداد ارائه میدهند، در حالی که این با گفتن کار واقعیای که باید بکنید تفاوت دارد. یک خلاصه فقط تأیید میکند که شما سند را خواندهاید. یک اسکنر ریسک به شما میگوید قبل از امضا کدام سه بند را باید رد کنید و کلمات دقیق برای استفاده در این کار را در اختیارتان میگذارد.
چرا این پرامپت به این شکل طراحی شده است
پرامپت با تعیین یک نقش خاص — یک وکیل ارشد قراردادهای تجاری — شروع میشود، نه یک قالب کلی «دستیار مفید». این اهمیت دارد زیرا قضاوتهای مدل (اینکه چه چیزی یک بند پرخطر محسوب میشود، چه چیزی استاندارد بازار است) را به یک دیدگاه حرفهای خاص پیوند میدهد، نه یک دیدگاه مبهم و بیش از حد محتاط که همه چیز را بهعنوان نگرانی بالقوه علامتگذاری کند.
بخش محدودیتها (constraints) بیشتر کار واقعی را انجام میدهد. بدون دستور صریح برای علامتگذاری نکردن بندهای استاندارد، پرامپتهای عمومی تمایل دارند انبوهی از علامتگذاریهای کمارزش تولید کنند — یک شرط پرداخت ۳۰ روزه استاندارد، یک بند محرمانگی معمولی — که دو یا سه بند واقعاً مهم را زیر سر و صدا دفن میکند. تعیین هفت دسته ریسک خاص برای تمرکز (تمدید خودکار، سقف مسئولیت، مالکیت داده، افزایش قیمت، حقوق فسخ، راهحلهای SLA، واگذاری مالکیت فکری) خروجی را روی بندهایی متمرکز میکند که واقعاً ریسک مالی یا قانونی در قراردادهای تأمینکننده ایجاد میکنند، بهجای آنکه یک ابزار بررسی حقوقی عمومی باشد.
الزام به ارائه پیشنهاد اصلاحی (ردلاین) چیزی است که این ابزار را مفید میکند، نه فقط آگاهکننده
بیشتر پرامپتهای بررسی قرارداد در مرحله شناسایی مشکلات متوقف میشوند. این پرامپت نیازمند یک پیشنهاد اصلاحی مشخص — متن جایگزین دقیق — برای هر بند علامتگذاری شده با شدت بالاتر از LOW است. این یک انتخاب طراحی عمدی است: یک ریسک علامتگذاری شده بدون متن جایگزین پیشنهادی فقط کار اضافی ایجاد میکند، زیرا حالا باید خودتان اصلاحیه را بنویسید. الزام مدل به نوشتن متن اصلاحی قابل استفاده، خروجی را به چیزی تبدیل میکند که میتوانید مستقیماً در یک سند با تغییرات رهگیریشده (tracked-changes) قرار دهید، نه یک لیست از تکالیف.
نکات مذاکره برای هر پیشنهاد اصلاحی دلیل دیگری دارد: مذاکره قرارداد فقط به داشتن زبان حقوقی درست نیست، بلکه به داشتن یک توجیه معقول و غیرتقابلی نیاز دارد که بتوانید به نماینده حساب فروشنده (که اغلب خودش وکیل نیست) بگویید. «استاندارد در میان تأمینکنندگانی که ارزیابی میکنیم» و «برای پیشبینیپذیری بودجه لازم است» قالبهایی هستند که باعث میشوند پیشنهادهای اصلاحی بدون بالا بردن تنش به یک بنبست حقوقی پذیرفته شوند.
پرچم معاملهشکن (dealbreaker) از رایجترین حالت شکست جلوگیری میکند
بدون دستور صریح برای تفکیک موارد معاملهشکن از نکات قابل مذاکره، پرامپتهای بررسی قرارداد تمایل دارند یا هر علامتی را به یک اندازه فوری تلقی کنند یا مسائل واقعاً جدی را در میان موارد معمول مخالفت دفن کنند. درخواست از مدل برای علامتگذاری صریح بله/خیر در مورد وضعیت معاملهشکن، یک داوری اولیه را اعمال میکند، بهطوری که خلاصه انتهایی بتواند یک توصیه صادقانه از نوع امضا/مذاکره/کنارهگیری ارائه دهد، نه یک «اینها چند نکته برای بررسی هستند» بیتعهد.
نقاط ضعف این پرامپت و نحوه جبران آن
این پرامپت جایگزین بررسی حقوقی واقعی در قراردادهای با ارزش بالا یا غیرمعمول نیست — این یک ابزار غربالگری برای شناسایی سریع الگوهای ریسک رایج و شناختهشده است، بهویژه در شرایط فشار زمانی. برای قراردادهایی بالاتر از آستانه مادی که شرکت شما باید از قبل تعیین کرده باشد، یا برای بندهای واقعاً غیرمعمول که مدل آنها را مبهم علامتگذاری میکند، به مشاور حقوقی واقعی مراجعه کنید. پرامپت صریحاً دستور دارد که اگر متن قرارداد ناقص است بگوید، نه اینکه حدس بزند؛ این به مشخص شدن زمان نیاز به بررسی کاملتر کمک میکند — اما این دستور فقط در صورتی کار میکند که از توصیه عنوان اصلی فراتر رفته و به هشدارها توجه کنید.
سفارشیسازی برای شرایط شما
فیلد اهرم درون کروشه — مشتری جدید، تمدید، حساب بزرگ، پیشنهادهای رقیب — تعیین میکند که مدل چه چیزی را بهعنوان درخواستهای واقعبینانه پیشنهاد کند. یک مشتری جدید با پیشنهادهای رقیب، اهرم واقعی برای فشار بر سقف افزایش قیمت دارد؛ یک حساب کوچک که با یک تأمینکننده غالب تمدید میکند فضای مانور کمتری دارد، و نکات مذاکره باید این را منعکس کند بهجای پیشنهاد درخواستهایی که به سادگی نادیده گرفته میشوند.