اسکنر زنگ خطرهای پیش‌قرارداد سرمایه‌گذاری: بندهای ضدبنیان‌گذار رو قبل از امضا پیدا کن
چرا این پرامپت اهمیت دارد
Founders who can't tell which term sheet clauses are actually negotiable either waste legal fees re-litigating standard market terms with their own attorney, or worse, sign away liquidation preferences, anti-dilution protection, or board control that compound through every subsequent financing round. A bad clause in a seed-stage term sheet doesn't cost you once — it costs you at every exit and every future raise after it.
ما از آن برای چه استفاده می‌کنیم
You're a first-time founder who just received a term sheet from a lead investor for your seed round, with a Tuesday deadline to respond, and you've never negotiated a priced round before — your lawyer is available but billing by the hour, and you want to walk into that call already knowing where the real fights are.
پرامپت
Act as an experienced startup attorney who represents founders, not investors, and has reviewed hundreds of venture term sheets across seed through Series B rounds. Context: Here is the term sheet I need reviewed: [PASTE YOUR TERM SHEET HERE]. For reference, here is my round stage and approximate size: [E.G. SEED ROUND, $2M, PRE-SEED, SERIES A]. Task: Scan the term sheet clause by clause and flag any terms that are non-standard for this round stage, founder-unfriendly, or genuinely worth negotiating. For each flagged clause, explain in plain English what it means, why it matters in practice, and what a more founder-favorable market-standard alternative looks like. Constraints: - Do not flag standard, market-normal terms as problems — only flag genuine outliers - Do not present this as a substitute for an actual lawyer's review; note explicitly that this is a starting point for that conversation, not a final answer - Rank flagged items by negotiation priority: deal-breaker, worth pushing back on, or minor - Explain clauses in plain English rather than restating the legal jargon back Output format: 1. A summary verdict: how founder-friendly is this term sheet overall, on a 1-5 scale, with a one-sentence reason 2. A table: Clause | What it says | Why it matters | Suggested ask 3. The top 3 negotiation priorities to raise first, in order
نتیجه
Summary verdict: 2/5 — several clauses are meaningfully more investor-friendly than seed-stage market norms; this term sheet needs real negotiation before signing.
Clause table:
Liquidation preference | 2x non-participating preferred | At seed stage, market standard is 1x. A 2x preference means the investor gets 2x their investment back before any proceeds reach common holders, even in a modest exit. | Push for 1x non-participating — this is one of the most common and most negotiable terms on any term sheet.
Anti-dilution | Full-ratchet | Full-ratchet anti-dilution is rare outside distressed or bridge rounds. It means that if you ever raise a down round, this investor's ownership percentage is protected in full, and all the resulting dilution lands on founders and employees instead of being shared. | Request broad-based weighted average anti-dilution, the market standard at every stage outside distressed financings.
Board composition | 2 investor seats, 1 founder seat | At a $2M seed round, giving investors board majority is unusual and hands them effective control over hiring, firing, and future fundraising decisions well before the company has product-market fit. | Ask for a founder-majority board, or a balanced structure such as 2 founder seats, 1 investor seat, 1 mutually agreed independent.
Pro rata rights | Uncapped, applies to all future rounds | This is standard for a lead investor at this stage and not a red flag. | Leave as is.
Vesting | 4-year vesting with 1-year cliff applied retroactively to founder shares | This matches market norms for seed-stage founder re-vesting and protects the company if a co-founder leaves early. | Leave as is.
Top 3 negotiation priorities, in order: 1) Liquidation preference, 2x down to 1x — this single change affects the payout math in every future exit scenario, good or bad. 2) Anti-dilution, full-ratchet to broad-based weighted average — this is what protects your ownership stake specifically in a down round, which is exactly when you can least afford to lose more of the company. 3) Board composition — don't concede board control at the seed stage unless this specific investor is bringing something to the table that's genuinely irreplaceable beyond the capital itself.
This term sheet is workable, but not as submitted. Taking the liquidation preference and anti-dilution points into the next call alone would move this from roughly a 2/5 to a 4/5 on founder-friendliness, and both are common enough asks that pushing back on them won't read as unreasonable to an experienced investor.
یه فاندری که بار اولشه و یه term sheet گذاشتن جلوش و تا سه‌شنبه هم بیشتر وقت نداره، معمولاً دوتا راهِ بد پیشِ روش داره: یا پای چیزی رو امضا کنه که اصلاً درست ازش سر درنمیاره، یا اینکه ساعت‌ها هزینه به وکیل بده تا قبل از شروع مذاکره واقعی، مفاهیم اولیه سرمایه‌گذاری خطرپذیر رو از اول براش توضیح بدن. این Prompt دقیقاً برای پر کردن همین فاصله ساخته شده — نه برای اینکه جای وکیل رو بگیره، بلکه برای اینکه مطمئن بشه فاندر وقتی وارد اون جلسه تماس میشه، از قبل می‌دونه دعواهای اصلی سر چیه.
چرا این Prompt این شکلی طراحی شده؟
توی دستورِ Role، نقشِ مدل به عنوان وکیلِ حامیِ فاندر مشخص شده، نه یه بررسی‌کننده بی‌طرف. دلیلش اینه که بررسیِ term sheet ذاتاً یه فرایند تقابلی به حساب میاد؛ خلاصه‌ی بی‌طرفانه از اینکه «این سند چی می‌گه»، خیلی کم‌ارزش‌تر از تحلیلِ یه وکیل مدافع هست که بهت بگه «سرِ چه بندهایی باید مقاومت کنی و زیر بار نری». مدل باید حتماً بدونه طرفِ کی وایساده.
بخشِ Context مرحله و مبلغ جذب سرمایه رو می‌پرسه، چون اینکه چه بندی خط قرمز و هشدار به حساب میاد، کاملاً به راند سرمایه‌گذاری بستگی داره. مثلاً شرطِ اولویت بازگشت سرمایه ۲ برابری (2x liquidation preference) شاید توی یه راند بریجِ بحرانی کاملاً عادی باشه، اما توی یه راند بذری تر و تمیز، یه زنگ خطرِ خیلی جدیه — اگه این نقطه مبنا مشخص نباشه، مدل اصلاً نمی‌تونه ارزیابی درستی انجام بده.
بخشِ Constraints سنگین‌ترین کار رو اینجا به دوش می‌کشه. دستورِ «بندهای استاندارد رو به عنوان مشکل علامت نزن» به این دلیل اومده که اگه مدل رو محدود نکنی، عبارت «سند حقوقی» رو به «خیلی وسواسی باش» ربط میده و بندهای روتین و فرمولی رو به عنوان ایراد نشون میده؛ موضوعی که فقط باعث میشه فاندر بی‌خودی استرس بگیره. این قضیه باعث میشه فاندر یا هشدارهای واقعی رو نادیده بگیره، یا وقتِ وکیل رو سر مسائل بی‌اهمیت هدر بده. دستور صریحِ «این ابزار جایگزین وکیل نیست» هم یه محافظ حقوقی کاملاً حساب‌شده هست؛ این Prompt ابزاری برای آمادگی قبل از یه گفتگوی حقوقیه، نه جایگزینِ اون، و باید هر بار این رو یادآوری کنه.
بخشِ Output Format — یعنی اول امتیاز کلی، بعد جدول بندها و در نهایت رتبه‌بندی ۳ بند مهم‌تر — دقیقاً طبق نیازی طراحی شده که یه فاندر زیر فشار زمانی بهش احتیاج داره. فاندر قبل از تماس نیازی نداره توضیح تک‌تک بندها رو بخونه؛ اون فقط می‌خواد همون اول، ۳ موردی که واقعاً ارزش داره اهرم مذاکره محدودش رو روشون خرج کنه، براش مشخص بشه.
این ابزار کجا ارزش واقعی خودش رو نشون میده؟
بیشترین ارزش این Prompt موقع یه بررسی باحوصله و سرِ فرصت نیست؛ بلکه دقیقاً توی همون حدود ۴۸ ساعتی هست که بین گرفتن term sheet تا اون جلسه تماسی که باید سوالاتت رو مطرح کنی، وقت داری. اینکه قبل از تماس سند رو با این Prompt بررسی کنی، اون حس مبهم که «انگار یه جای کار ایراد داره» رو به ۳ خواسته مشخص و کاملاً قابل دفاع تبدیل میکنه. این دقیقاً همون فرقیه که بین دوتا فاندر وجود داره: یکی با تسلط و اعتمادبه‌نفس مذاکره میکنه، و اون یکی یا کلاً کوتاه میاد یا می‌ره سر چیزهای اشتباه چانه میزنه.