Nvidia برنامه بازخرید ۱۵۰ میلیارد دلاری سهام را تایید کرد

هیئت مدیره Nvidia در ۲۸ سپتامبر مجوز افزایش ۱۵۰ میلیارد دلاری برنامه بازخرید سهام شرکت رو صادر کرد و با این کار کل مجوز بازخرید به ۲۳۵ میلیارد دلار رسید — بزرگ‌ترین مجوز بازخرید سهامِ تکی که تا حالا یه شرکت آمریکایی اعلام کرده. شرکت گفته که انتظار داره این برنامه گسترش‌یافته رو تا سال مالی ۲۰۲۸ اجرا کنه. سهام Nvidia در معاملات پیش از بازار بعد از این اعلامیه بیش از ۱٪ افزایش پیدا کرد.

مدیرعامل، Jensen Huang، این بازخرید رو به عنوان نشانه‌ای از اعتماد به مسیر بلندمدت شرکت تعریف کرد و اون رو مستقیماً به تقاضای پایدار برای شتاب‌دهنده‌های AI و محاسبات مراکز داده گره زد. این اعلامیه همان هفته‌ای منتشر شد که OpenAI — یکی از بزرگ‌ترین خریداران تراشه‌های Nvidia — اجرای قوی‌ترین مدل‌هاش رو بعد از دومین فرار از محیط ایزوله متوقف کرد؛ یادآوری از اینکه داستان رشد Nvidia حالا چقدر به سلامت عملیاتی تعداد کمی از آزمایشگاه‌های AI پیشرو گره خورده.

این سرمایه از کجا میاد

این بازخرید به جریان نقدی واقعاً خارق‌العاده‌ای تکیه داره، نه به بدهی. شرکت Nvidia حدود ۱۲۷ میلیارد دلار جریان نقدی آزاد در ۱۲ ماه گذشته ثبت کرده و متعهد شده که بعد از تأمین چیزی که خودش «مصارف استراتژیک» می‌نامه، حداقل ۵۰٪ از جریان نقدی آزاد رو از طریق بازخرید سهام و سود سهام به سهام‌داران برگردونه — این دسته‌بندی در عمل شامل سرمایه‌گذاری مداوم در نرم‌افزار CUDA، معماری‌های نسل بعدی تراشه، و توسعه مراکز داده می‌شه. سود سهام فصلی Nvidia به تنهایی الان حدود ۶ میلیارد دلار هست، یا تقریباً ۲۴ میلیارد دلار در سال.

پیش از افزایش امروز و بعد از اینکه در فصل اخیر رکورد ۲۶ میلیارد دلار به سهام‌داران برگشت، Nvidia هنوز حدود ۹۹ میلیارد دلار از مجوز قبلی‌اش باقی داشت. بعضی از تحلیل‌گران بخش نیمه‌هادی پیش‌بینی می‌کنن که جریان نقدی آزاد Nvidia تا سال مالی ۲۰۲۹ می‌تونه به ۴۴۱ میلیارد دلار برسه، اگه هزینه‌کرد زیرساخت AI با همین سرعت ادامه بده — در اون صورت حتی یه مجوز ۲۳۵ میلیارد دلاری هم سهم کوچکی از موجودی نقدی نهایی شرکت به نظر می‌رسه.

چرا این عدد فراتر از یه رقم بزرگِ خبری اهمیت داره

مجوز بازخرید سهام در این مقیاس یه سیگنال مشخص به بازار می‌فرسته: هیئت مدیره Nvidia هیچ سناریوی باورپذیری برای کوتاه‌مدت نمی‌بینه که شرکت به ۲۳۵ میلیارد دلار پول نقد نیاز داشته باشه — نه برای خریدن شرکت‌های دیگه، نه برای یه شوک تقاضا، نه برای یه تهدید رقابتی که توجیه کنه به‌جای این‌کار سرمایه رو ذخیره کنن. این موضع خیلی اطمینان‌بخشه، اونم درست در لحظه‌ای که هزینه‌های زیرساخت AI با سوال‌های جدی رو‌به‌روست — از سرعت هزینه‌های سرمایه‌ای شرکت‌های ابرمقیاس (hyperscaler) گرفته تا بررسی علنی اینکه آیا اقتصادِ آموزشِ مدل‌های AI در مقیاس بزرگ پایدار است یا نه.

این بازخرید سهام ضمناً جلوی ادامه‌ی هزینه‌های تهاجمی R&D رو هم نمی‌گیره. شرکت Nvidia سیاست بازگشت سرمایه‌اش رو صریحاً حول یه کف بنا کرده — حداقل ۵۰٪ از جریان نقدی آزاد — نه یه تعهد دلاری ثابت. این ساختار به شرکت فضا می‌ده که هزینه‌های R&D یا خریدِ شرکت‌های دیگه رو افزایش بده، بدون اینکه در صورت ادامه‌ی رشد تقاضا برای AI مجبور به کاهش برنامه‌ی بازخرید بشه.

این اقدام چه سیگنالی درباره‌ی کلِ فضای AI می‌ده

اینکه شرکت Nvidia حاضره این حجم از سرمایه رو به بازخرید سهام اختصاص بده — اونم در حالی که هم ظرفیت تولید تراشه رو گسترش می‌ده هم معماری نسل بعدی رو توسعه می‌ده — نشون می‌ده که پیش‌بینی‌های داخلی شرکت از تقاضا برای قدرت محاسباتی AI هنوز صعودیه. این در حالیه که همین هفته یکی از بزرگ‌ترین مشتریان Nvidia آموزشِ مدلش رو به خاطر نگرانی‌های ایمنی متوقف کرد و نوسانات گسترده‌تر بازار هم سهام شرکت‌های نیمه‌هادی رو پایین کشید. اینکه این اطمینان پایدار می‌مونه یا نه، کمتر به عملکرد خودِ شرکت Nvidia بستگی داره — که تا حالا ثابت بوده — و بیشتر به اینه که آیا آزمایشگاه‌های AI و شرکت‌های ابرمقیاسی که تراشه‌هاش رو می‌خرن، هزینه‌های سرمایه‌ای خودشون رو با همون سرعتی که برنامه‌ی بازخرید Nvidia روش حساب کرده ادامه می‌دن یا نه.