مایکروسافت و شورون قراردادی ۲۰‌ساله برای تأمین انرژی یک مرکز داده هوش مصنوعی ۲.۶۷ گیگاواتی در غرب تگزاس امضا کردند.

مایکروسافت و شورون یک قرارداد ۲۰ ساله خرید برق امضا کرده‌اند تا یک تاسیسات تولید برق اختصاصی از گاز طبیعی در غرب تگزاس بسازند. این تاسیسات قرار است برق مورد نیاز یک مجتمع عظیم دیتاسنتر هوش مصنوعی به ارزش ۷ میلیارد دلار را تامین کند. این پروژه که «کیلبی» نام دارد، در زمینی به مساحت بیش از ۲ هزار جریب در حوضه پرمین توسعه می‌یابد. ظرفیت نهایی آن به ۲.۶۷ گیگاوات می‌رسد؛ رقمی که برای تامین برق حدود ۲ میلیون خانه کافی است. به گزارش بلومبرگ، این بزرگترین قرارداد انرژی است که تاکنون میان یک شرکت نفتی و یک شرکت فناوری منعقد شده است.

ابعاد این پروژه نشان‌دهنده فشار فزاینده‌ای است که زیرساخت هوش مصنوعی بر شبکه برق آمریکا وارد می‌کند. پیش‌بینی می‌شود تقاضای برق دیتاسنترها در ایالات متحده تا سال ۲۰۳۰ تقریبا دو برابر شود و به ۷۷ گیگاوات برسد. عامل اصلی این رشد، نیازهای محاسباتی مدل‌های زبانی بزرگ و کلاسترهای GPU است. برای مایکروسافت که متعهد به ساخت زیرساخت هوش مصنوعی در سراسر جهان برای پشتیبانی از محصولات Azure AI و Copilot شده، تامین یک منبع برق اختصاصی چنددهه‌ای به اندازه خود دیتاسنتر استراتژیک است. اتصالات سنتی به شبکه برق نمی‌توانند پایداری یا حجم الکتریسیته مورد نیاز بارهای کاری مقیاس عظیم هوش مصنوعی را تضمین کنند.

شورون و Engine No. 1 — شرکت سرمایه‌گذاری فعالی که با قرار دادن اعضای هوادار محیط زیست در هیئت مدیره اکسون‌موبیل شناخته می‌شود — این تاسیسات تولید برق را به طور مشترک توسعه خواهند داد. GE Vernova توربین‌های گازی و زیرساخت الکتریکی را تامین می‌کند. زیرمجموعه Solar Turbines شرکت کاترپیلار نیز ظرفیت تولید بیشتری فراهم خواهد کرد. شورون گاز طبیعی را از عملیات خود در حوضه پرمین تامین می‌کند که به پروژه یک زنجیره تامین انرژی یکپارچه عمودی می‌دهد. این شرکت انتظار دارد بازدهی در محدوده ۱۵ درصد روی سرمایه‌گذاری خود کسب کند. پروژه کیلبی به معنای ورود رسمی شورون به کسب‌وکار تولید برق از گاز است؛ یک دسته درآمدی جدید برای شرکتی که تمرکز تاریخی آن بر تولید بالادستی نفت و گاز بوده است.

جدول زمانی این پروژه عمدا طولانی در نظر گرفته شده است. شورون انتظار دارد تا پایان سال ۲۰۲۶ تصمیم نهایی سرمایه‌گذاری را بگیرد. تولید اولین برق از سال ۲۰۲۸ آغاز می‌شود و توسعه کامل تا دهه ۲۰۳۰ ادامه خواهد یافت. این برنامه ریزی مرحله‌ای مشابه نحوه توسعه معمول پردیس‌های دیتاسنتر مقیاس عظیم است؛ یعنی در فازهای متوالی و با توجه به در دسترس بودن سخت‌افزار و نیاز بار کاری.

این قرارداد هم از نظر مدت و هم از نظر ساختار قابل توجه است. قرارداد ۲۰ ساله برق در بخش فناوری غیرمعمول است، جایی که قراردادهای زیرساختی اغلب حداکثر ۱۰ تا ۱۵ ساله هستند. قفل کردن یک دارایی تولید برق فسیلی برای دو دهه نشان می‌دهد مایکروسافت شرط بسته است که تقاضای محاسباتی هوش مصنوعی تا دهه ۲۰۴۰ از نظر ساختاری بالا باقی می‌ماند. همچنین نشان می‌دهد که انرژی تجدیدپذیر در مقیاس شبکه، هرچند اولویت بلندمدت است، اما به تنهایی نمی‌تواند نیازهای قابلیت اطمینان و تراکم بزرگ‌ترین پردیس‌های دیتاسنتر این شرکت را امروز تامین کند. موقعیت مکانی حوضه پرمین همچنین به مایکروسافت دسترسی مستقیم به برخی از ارزان‌ترین و فراوان‌ترین ذخایر گاز طبیعی در آمریکای شمالی می‌دهد.

برای شورون، این حرکت پایه درآمدی آن را در زمانی متنوع می‌کند که انتظار می‌رود غول‌های نفتی مسیری فراتر از استخراج بالادستی نشان دهند. این شرکت در چارچوب‌بندی پروژه کیلبی محتاط بوده است: این پروژه را نه به عنوان یک امتیاز اقلیمی، بلکه به عنوان یک فرصت تجاری ناشی از نیازهای انرژی هوش مصنوعی معرفی کرده است. این موضع گیری بحث کاهش کربن را کنار می‌گذارد و در عین حال درآمد واقعی زیرساختی از توسعه هوش مصنوعی جذب می‌کند.

پروژه کیلبی به فهرست رو به رشدی از پروژه‌های اختصاصی زیرساخت انرژی می‌پیوندد که توسط شرکت‌های فناوری پشتیبانی می‌شوند. از جمله می‌توان به قرارداد مایکروسافت با کانستلیشن انرژی برای راه‌اندازی مجدد یک واحد در نیروگاه سه‌مایلی آیلند (انرژی هسته‌ای) و علاقه متا به ظرفیت رآکتورهای مدولار کوچک اشاره کرد. وجه مشترک همه اینها این است که بزرگ‌ترین اپراتورهای هوش مصنوعی دیگر حاضر نیستند برای سنگین‌ترین بارهای کاری خود به ظرفیت اشتراکی شبکه برق متکی باشند.