شرکت Meta از Petal رونمایی کرد؛ اولین کابل زیردریایی با ظرفیت یک پتابیت در ثانیه

شرکت Meta این ماه از کابل زیردریایی Petal رونمایی کرد؛ سیستمی که Meta آن را اولین کابل فراقاره‌ای توصیف می‌کند که برای انتقال کامل یک پتابیت در ثانیه داده ساخته شده — تقریباً دو برابر ظرفیت سریع‌ترین کابل‌های فراقاره‌ای که الان در سرویس هستن. این کابل حدود ۷,۰۰۰ کیلومتر (۴,۳۰۰ مایل) طول داره و نقاط اتصال ساحلی آمریکا و فرانسه رو به هم وصل می‌کنه؛ شرکت مخابراتی فرانسوی Orange هم مسئول اتصال کابل در سمت فرانسه‌ست. شرکت Meta این سیستم رو با NEC، که در کابل‌های زیردریایی تخصص داره، و Sumitomo Electric Industries، که خودِ فیبر رو تولید می‌کنه، می‌سازه.

یه پتابیت در ثانیه عددیه که تصویر کردنش سخته. خودِ Meta یه مقایسه ارائه داده: این حجم از پهنای باند تقریباً کافیه که ۷۵٪ از جمعیت دنیا همزمان موزیک استریم کنن. ضمناً ارزش دارد این دستاورد را در بافت درستش ببینیم: اینترنت چقدر به کابل‌هایی مثل این وابسته‌ست — کابل‌های زیردریایی حدود ۹۹٪ از کل ترافیک اینترنتی بین‌قاره‌ای رو منتقل می‌کنن؛ یعنی همین زیرساختی که اکثر کاربرها هیچ‌وقت بهش فکر نمی‌کنن، عملاً ستون فقرات اینترنت جهانیه — خیلی بیشتر از ماهواره‌ها یا هر فناوری دیگه‌ای برای مسیرهای بلند.

پیشرفت فنی پشت این جهش ظرفیت Petal، فیبر چندهسته‌ایه؛ فناوری‌ای که چندین هسته‌ی مستقل برای انتقال داده رو داخل یه رشته‌ی کابل فیبر نوری جا می‌ده، به جای اینکه مثل اکثر سیستم‌های فراقاره‌ای موجود به یه هسته‌ی تنها برای هر رشته اکتفا کنه. شرکت Meta می‌گه این اولین استقرار فیبر چندهسته‌ای در مقیاس واقعاً فراقاره‌ایه، که به کابل امکان می‌ده ظرفیت انتقال داده‌ش رو تقریباً دو برابر کنه — بدون اینکه متناسب با اون، برق یا زیرساخت فیزیکی بیشتری برای راه‌اندازیش لازم باشه. این تمایز مهمیه، چون برق و حجم فیزیکی تاریخاً از محدودیت‌های سخت برای ظرفیت یه مسیر کابل زیردریایی بودن.

شرکت Meta از Petal به عنوان بزرگ‌ترین جهش ظرفیتی تک‌نسلی در تاریخ کابل‌های زیردریایی فراقاره‌ای یاد می‌کنه، و این شرکت در این حوزه خیلی فراتر از یه کابل سرمایه‌گذاری کرده: تا الان در بیش از ۲۰ پروژه‌ی کابل زیردریایی در سراسر دنیا سرمایه‌گذاری کرده. این حجم از سرمایه‌گذاری نشون‌دهنده‌ی یه تغییر گسترده‌تر در میان بزرگ‌ترین شرکت‌های ابری و AI هست؛ شرکت‌هایی که به‌طور فزاینده‌ای زیرساخت فیزیکی شبکه‌ای رو که مراکز داده‌شون رو به هم وصل می‌کنه خودشون می‌سازن و مشترکاً مالکش می‌شن، به جای اینکه ظرفیت رو از اپراتورهای مخابراتی سنتی بخرن — و این بهشون کنترل مستقیم روی پهنای باندی می‌ده که بارهای کاری آموزش و استنتاج هوش مصنوعی‌شان برای جابه‌جایی بین قاره‌ها به‌طور روزافزون بهش نیاز دارن.

انتظار می‌ره Petal در سال ۲۰۲۹ وارد سرویس بشه؛ جدول زمانی چندساله‌ای که برای پروژه‌های کابل فراقاره‌ای معمولیه، چون به کشتی‌های تخصصی کابل‌کشی، بررسی بستر دریا، و تأییدیه‌های نظارتی از تمام حوزه‌های قضایی‌ای که کابل از اون‌ها رد می‌شه یا در آن‌ها به ساحل می‌رسه نیاز دارن. فعلاً این اعلامیه بیشتر نشانه‌ایه از مسیری که فناوری کابل زیردریایی داره می‌ره، تا یه افزایش ظرفیت که کاربرها فوری حسش کنن — ولی رویکرد فیبر چندهسته‌ای، اگه در این مقیاس طبق طراحی عمل کنه، احتمالاً الگوی نسل بعدی پروژه‌های فراقاره‌ای می‌شه، خیلی فراتر از شبکه‌ی خودِ Meta.