FAA مجوز نهایی پرتاب Starship پرواز ۱۴ رو صادر کرد

سازمان FAA روز ۲۶ سپتامبر مجوز نهایی پرتاب و بازگشت Starship Flight 14 شرکت SpaceX رو صادر کرد و آخرین مانع قانونی پیش از تلاش روز دوشنبه برای پرتاب از پایگاه Starbase در تگزاس رو برطرف کرد. شرکت SpaceX پنجره‌ی پرتاب رو بین ساعت ۸:۱۵ تا ۹:۳۰ صبح به وقت شرق آمریکا در ۲۸ سپتامبر هدف گذاشته، با Ship 41 که روی Super Heavy Booster 21 در سکوی پرتاب مداری شماره ۲ نصب شده.

این همون لحظه‌ایه که SpaceX از زمان اولین پرواز آزمایشی Starship تقریباً دو سال پیش دنبالش بوده: Flight 14 اولین تلاش واقعی این موشک برای ورود به مداره، نه اون جهش‌های زیر مداری و مسیرهای ناقصِ همه‌ی پروازهای قبلی. اگه پروفایل ماموریت تغییر نکنه، مرحله‌ی بالایی Starship به ارتفاع حدود ۲۷۵ کیلومتر می‌رسه و تقریباً شش مدار رو در طول یه پرواز زیر ۱۰ ساعت کامل می‌کنه، بعدش با یه موتور Raptor مانور خروج از مدار رو اجرا می‌کنه و تلاش می‌کنه با یه بازگشت کنترل‌شده در اقیانوس آرام غرب شیلی فرود بیاد.

این ماموریت فقط یه بار آزمایشی نیست و ارزش تجاری واقعی هم داره. شرکت SpaceX قراره در Flight 14 تعداد ۲۶ ماهواره‌ی Starlink V3 رو پرتاب کنه — اولین دسته از جدیدترین نسل سخت‌افزار Starlink که به مدار می‌رسه. هر ماهواره‌ی V3 طراحی شده تا حدود ۱ ترابیت بر ثانیه ظرفیت به صورت‌فلکی اضافه کنه، یعنی اگه این پرتاب موفق بشه، حدود ۲۶ ترابیت بر ثانیه ظرفیت شبکه اضافه می‌شه — یه جهش قابل‌توجه برای صورت‌فلکی‌ای که به یکی از بزرگ‌ترین منابع درآمدی SpaceX تبدیل شده. به همین خاطره که Flight 14 اولین ماموریت Starship شرکت هست که یه بازده تجاریِ واقعی و قابل‌اندازه‌گیری بهش وصله، فراتر از اثبات توانایی خود موشک.

رسیدن به اینجا بی‌دردسر نبود. شرکت SpaceX اصلاً تاریخ ۲۴ سپتامبر رو هدف گذاشته بود که بعد از نگرانی‌های ایمنی عمومی به عقب افتاد. شرکت از این تأخیر استفاده کرد و در ۲۴ سپتامبر یه تمرین کامل با بارگذاری سوخت اجرا کرد — سوخت رو داخل موشک کاملاً مونتاج‌شده ریختن و سیستم آبپاش سکوی پرتاب رو هم فعال کردن — همچنین تست حرکت فلپ‌های جلو و عقب Ship 41 رو هم انجام دادن. تأیید FAA دو روز بعد نشون داد که موشک و پرونده‌ی ایمنی آماده برای ادامه هستن.

فشار برای یه تلاش اول تمیز و موفق بیشتر از معمول هست، چون در دو پرواز آزمایشی اخیر مشکلاتی پیش اومد. پروازهای ۱۲ و ۱۳، که هر دو با نسخه‌ی بازطراحی‌شده‌ی Starship V3 پرواز کردن، در اولین تلاش پرتاب لغو شدن و در نهایت در تلاش بعدی از سکو بلند شدن. یه شمارش معکوس و پرتاب موفق در اولین تلاش روز دوشنبه، صرف‌نظر از اینکه اهداف مداری و پرتاب ماهواره‌ها محقق بشن یا نه، یه تغییر روند قابل‌توجه برای برنامه‌ی V3 می‌شه حساب کرد.

هر اتفاقی که روز دوشنبه بیفته، Flight 14 تا به حال واضح‌ترین آزمونه که می‌خواد بفهمه آیا Starship، بعد از سال‌ها نمایش‌های زیر مداری، آماده‌ست که به عنوان یه موشک عملیاتیِ پرتاب مداری فعالیت کنه — همون چیزی که SpaceX طراحیش کرده — و به تبع اون، آیا می‌تونه شروع کنه به ایفای نقشی که NASA و SpaceX در برنامه‌ی قمری Artemis بهش اختصاص دادن، برنامه‌ای که به یه ناوگان Starship قابل اعتماد با توانایی پرواز مکرر وابسته‌ست.