قوانین انصراف از دلال‌های داده در ده‌ها ایالت وجود دارد — اما بیشتر درخواست‌های حذف هنوز نادیده گرفته می‌شوند
قانون Delete Act کالیفرنیا قرار بود خسته‌کننده‌ترین بخش اعمال یک حق حریم خصوصی را حل کند: نیاز به تماس جداگانه با ده‌ها دلال داده برای درخواست حذف اطلاعات. اما داده‌های دو سال گذشته داستان دیگری را نشان می‌دهند — دلال‌ها درخواست‌ها را دریافت می‌کنند و به سادگی بیشتر آن‌ها را رد می‌کنند.
بر اساس اسناد تحلیل‌شده توسط سرویس ردیابی دلال‌های داده به نام Control D، ۶۰۳ دلال داده ثبت‌شده در کالیفرنیا در سال ۲۰۲۴ میلادی ۵۸ میلیون درخواست حذف دریافت کردند و ۸۹۰٬۷۱۲ مورد از آن‌ها را مستقیماً رد کردند. این یعنی دلال‌ها به درخواست‌ها پاسخ نداده‌اند، بلکه فعالانه آن‌ها را بررسی کرده و پاسخ منفی داده‌اند. Bloomberg Law به‌طور مجزا گزارش داد که دلال‌ها در طول دو سالی که Delete Act اجرا شده، بیش از یک میلیون درخواست حذف را رد کرده یا نادیده گرفته‌اند، و برخی دلال‌ها نرخ رد درخواست نزدیک به صد درصد را تأیید کرده‌اند.
DROP چگونه باید کار می‌کرد
پلتفرم Delete and Opt-Out، یا DROP، یک درگاه واحد است که ساکن کالیفرنیا می‌تواند یک درخواست حذف ثبت کند که به تمام دلال‌های ثبت‌شده در ایالت ارسال می‌شود، به‌جای ثبت ۶۰۳ درخواست جداگانه. این یک زیرساخت مدنی واقعاً مفید است. مشکل در اجرای آن است. دلال‌ها موظفند حداقل هر ۴۵ روز یک‌بار درخواست‌های جدید در DROP را بررسی و روی آن‌ها اقدام کنند. در اولین پنجره انطباق ۴۵ روزه، که در میانه سپتامبر ۲۰۲۶ به پایان رسید، دلالی که صرفاً وارد سیستم شد، درخواست را دید و تصمیم به عدم حذف گرفت، از نظر فرآیند با قانون مطابقت داشت، حتی اگر از نظر محتوا نداشت.
کالیفرنیا از ۱ آگوست ۲۰۲۶ جریمه‌ای واقعی اضافه کرد: ۲۰۰ دلار در روز برای هر درخواست حذف پردازش‌نشده. این یک ابزار مالی واقعی است وقتی واحد اجرای حریم خصوصی ایالت شروع به اعمال آن کند — اما جریمه برای نادیده گرفتن درخواست با جریمه برای رد کردن آن متفاوت است، و دلال‌هایی که مستقیماً درخواست را رد می‌کنند کاملاً از این جریمه فرار می‌کنند. دلالی که می‌گوید «ما درخواست شما را بررسی کردیم و رد کردیم» درخواست را پردازش کرده است. اینکه آیا رد کردن قانونی بوده یا نه، سوالی حقوقی جداست که هیچ‌کس به‌طور نظام‌مند آن را بررسی نمی‌کند.
چرا دلال‌ها درخواست‌ها را رد می‌کنند
رایج‌ترین مبنای حقوقی که دلال‌ها ذکر می‌کنند این است که حذف با یک تعهد قانونی دیگر تناقض دارد — پیشگیری از تقلب، الزامات گزارش‌دهی اعتباری، یا نگه‌داری اسناد برای دادرسی نمونه‌های معمول هستند. برخی از این‌ها مشروع هستند. یک آژانس اعتباری واقعاً نمی‌تواند سوابقی را حذف کند که قانون فدرال نگه‌داری آن‌ها را برای هفت سال الزامی می‌کند. اما پیچیدگی اصلی همین‌جاست: هیچ سامانه عمومی برای دلایل رد وجود ندارد، هیچ حسابرسی وجود ندارد که بررسی کند آیا ادعای رد درست است، و هیچ جریمه معناداری که به‌طور خاص به رد نادرست یا بهانه‌جویانه مرتبط باشد وجود ندارد.
اورگان و تگزاس نقص عمیق‌تر را نشان می‌دهند
مشکل کالیفرنیا این است که دلال‌ها از یک سیستم کارآمد سوءاستفاده می‌کنند. اورگان و تگزاس مشکل پایه‌ای‌تری دارند: بیشتر دلال‌ها اصلاً در سیستم نیستند. تحلیل سال ۲۰۲۵ از Privacy Rights Clearinghouse نشان داد که سامانه ثبت دلال‌های اورگان حدود ۲۹۲ شرکت و تگزاس حدود ۲۰۷ شرکت را فهرست کرده — در برابر برآورد ۷۵۰ دلال واقعاً فعال در سطح کشور. دلالی که هرگز ثبت‌نام نمی‌کند، برای اجرای قانون ایالتی نامرئی است. از آنجا که ایالت‌های اورگان و تگزاس به ثبت‌نام داوطلبانه و خودگزارش‌دهی دلال‌ها متکی هستند، نه یک پلتفرم متحد مانند کالیفرنیا، دلال ثبت‌نشده عملاً هیچ مسئولیتی ندارد.
اگر واقعاً تلاش کرده‌اید انصراف دهید، این یعنی چه
اگر از طریق DROP درخواست حذف ثبت کرده‌اید و رد شده، نامه رد درخواست چیزی است که ارزش نگه‌داری دارد. این نامه یک معافیت قانونی خاص را نام می‌برد، که یعنی این یک ادعای مشخص و قابل بررسی است — نه یک رد عمومی. دادستان‌های کل ایالتی کالیفرنیا، اورگان، کلرادو و تگزاس همگی شکایات مصرف‌کنندگان درباره نقض قوانین حریم خصوصی را می‌پذیرند، و الگویی از رد درخواست‌ها با استناد به همان معافیت در درخواست‌های نامرتبط، دقیقاً نوع شواهدی است که یک تحقیق را فعال می‌کند، نه یک شکایت فردی.
راه‌حل پایدارتر یک درگاه بهتر نیست — کالیفرنیا از قبل یکی خوب ساخته است. راه‌حل گسترش جرایم مالی برای رد نادرست به‌طور خاص، نه فقط برای عدم پاسخ‌دهی، و ساخت سامانه‌های متقابل است تا دلال ثبت‌نشده‌ای که در اورگان یا تگزاس فعالیت می‌کند، با عواقبی مشابه آنچه دلال ثبت‌نشده در کالیفرنیا با آن مواجه می‌شود، روبرو شود. تا زمانی که قانون‌گذاران ایالتی این شکاف را پر کنند، درس عملی برای مصرف‌کنندگان این است که یک سامانه انصراف تنها از دلال‌هایی محافظت می‌کند که اصلاً زحمت ثبت‌نام را کشیده‌اند — و بر اساس آمار خود اورگان و تگزاس، حدود دوسوم آن‌ها این کار را نکرده‌اند.